Internetzandzakjes...

Daar ben ik naar op zoek.

Wat de cyberwereld betreft, is het nogal eens “Truusje in wonderland”. Dagelijks peddel ik me braaf een weg door de niet aflatende stroom van info en entertainment. En eigenlijk kan ik daar behoorlijk van genieten, is het vaak het nuttige aan het aangename gekoppeld.

Neem nu Facebook…

Een paar klikken op de knop, hier en daar wat invullen en hups je hebt een eigen virtueel plekje op het web. Zalig! Familie en vrienden meteen op de hoogte gesteld en op een heel ongedwongen manier kan je kijken hoe het met iedereen is, zonder er expliciet voor te mailen, te bellen of wat ook. Je geeft precies zo veel info weg op je eigen profielpagina als je wil. Wat doe je, wat voel je, wat zoek je en .. waar gaat Heartbeats over vanavond??

Ik was er helemaal mee in mijn nopjes!

Oh kijk.. iemand die mijn maatje wil worden!

Geestig.

Tiens. Precies niet iemand die ik ken. Maar ach, hups gewoon aanklikken en wat maakt dat nu uit.