Internetzandzakjes…

Daar ben ik naar op zoek.

Wat de cyberwereld betreft, is het nogal eens  “Truusje in wonderland”. Dagelijks peddel ik me braaf een weg door de niet aflatende stroom van info en entertainment. En eigenlijk kan ik daar behoorlijk van genieten, is het vaak het nuttige aan het aangename gekoppeld.

Neem nu Facebook…

Een paar klikken op de knop, hier en daar wat invullen en hups je hebt een eigen virtueel plekje op het web. Zalig! Familie en vrienden meteen op de hoogte gesteld en op een heel ongedwongen manier kan je kijken hoe het met iedereen is, zonder er expliciet voor te mailen, te bellen of wat ook. Je geeft precies zo veel info weg op je eigen profielpagina als je wil. Wat doe je, wat voel je, wat zoek je en .. waar gaat Heartbeats over vanavond??

Ik was er helemaal mee in mijn nopjes!

Oh kijk.. iemand die mijn maatje wil worden!

Geestig.

Tiens. Precies niet iemand die ik ken. Maar ach, hups gewoon aanklikken en wat maakt dat nu uit.

Heeeejjj… nog iemand!

Tof!

En 4998 keer later zat ineens mijn account vol.

Huh?

Is er een limiet aan het aantal maatjes die een mens kan hebben?

Ja dus.

“Zeg Truus, je hebt nog niet gereageerd op mijn berichtje?” vroeg mijn broer.

Berichtje?? Ik zoeken meteen…

Wacht hoor: 67 angelhugs, 6 keer “ wil je met Truus Druyts trouwen?” , 30 madammen met dikke borsten, koffiekoeken, friends forever, farmville koeien,…

Een tsunami aan vriendelijke gadgets later vond ik eindelijk het lieve kattebelletje van mijn broer.

“Zeg liefje, ik schrijf iets op je facebook en je hebt het nog niet gevonden”

Ai! Meedogenloze liefdevolle verontwaardiging zoals die alleen kan komen van een schaamtelijk verontachtzaamde vrouw.

De mijne dan nog wel…

Ai ai ai!

Weer gaan graven: Youtube filmpjes en virussen, foto tags, fortune cookies en easter eggs..

Ja! Daar!! Oh.. wat lief… dju. Dat ik dat nu niet gezien heb…

“Zeg nichtje, zullen we maatjes op Facebook worden? Ik ben nummer 472 in je wachtlijst J”

euh… verdorie.. mijn account is vol

aaaaarrrggghhhhh!! Hellup!!

Tegen die tijd voelde ik me alsof ik kniehoog in de achterstallige post en verzoekjes zat.

Cyberzandzakjes!! Snel!!

Hoewel. De complete sociale drooglegging is ook niks voor mij.

Dus nu heb ik er wat op gevonden.

Een nieuwe account

Meer capaciteit en nog steeds alle fijne toeters en bellen om mekaar op de hoogte te houden!

Heerlijk.

Heel erg welkom op:

http://www.facebook.com/pages/Truus-Druyts/285679556986?v=wall

<!--EndFragment-->