Boer Truus

Het is misschien een goed bewaard geheim, maar er leeft diep in mij een enthousiast alter ego dat zich geregeld de hoofdrol toe-eigent in mijn wildste dromen.

Boer Truus.

Een speelse boerentrien die niks liever doet dan een praatje maken met haar bloemkolen en andere moestuinbewoners, een klap op de kont van haar koeien geven, even rakkeren met de hond, het erf afspeuren naar een nieuwe klus en de weelderige landerijen afturven met een tractor,… om ’s avonds, moe maar tevreden, met modderschuiten aan de voeten en een smile van oor tot oor, thuis te komen met de oogst van het veld en een stevige knuffel en zoen voor de vrouw van haar hart.

Het arme mens zit al een hele poos op haar honger.
De weelderige landerijen hebben zich tot nog toe beperkt tot een zeer bescheiden stadstuin.
De eerste moestuinpogingen werden door een stel hooliganeske slakken gekelderd
Kleinvee enkel te vinden bij de lokale kinderboerderij en dus te delen met de andere bezoekertjes.
Enfin.. het “Boer Truus potentieel” was eerder beperkt in mijn leven tot hier toe. Bijna dacht ik mijn enthousiaste ecologische alter ego vervroegd op pensioen te moeten sturen…

Tot afgelopen week.

Blijven logeren bij Arjen en Nancy. Als gast in hun gîte in de Morvan, een ongerept stukje Bourgogne in la Douce France.
Twee mensen die hardnekkig aan hun droom hebben vastgehouden, hun hebben en houden verkocht hebben en vanuit Nederland vertrokken zijn met hun honden en twee paarden , zonder enige zekerheid.
En ze hebben het allemaal zelf gedaan: aanleg van de tuinen, de weilanden, de speeltuin, de hele verbouwing van de huisjes en de schuur. En na twee jaar ploeteren staat het er. En hoe!

Mijn innerlijke compagnon was meteen kaarwakker. Een plek met Boer Truus potentieel , de luxe versie. Full Option.

Ik heb een heerlijke week gehad, met vrouw kind en een handvol heerlijke maatjes.

Was het omdat het heerlijk was om op mijn 26 rond te rakkeren met waterpistolen en waterballonnen op jacht naar mijn maatjes met een berg joelende kids en kleuters achter me aan?

Was het omdat ik me een overjaarse bomma voelde toen Arjen als een kwieke berggeit onze wandeling begeleidde en toen ik nog volop naar adem stond te happen zei “ kijk daar eens”… en ik een duizelingwekkend mooi schouwspel zag van over elkaar tuimelende watervallen tussen feeëriek begroeide rotsen?

Waren het de verse eieren die we zelf mochten roven in het stukje kinderboerderij waar een stel kippen op stok gingen met twee geitjes en een koppel eenden?

Was het omdat ik het vertrouwen mocht voelen van Nancy in haar paarden en we met zijn allen aan de paddock stonden te supporteren hoe die prachtige Tinkers voorbereid werden op bereden worden?

Was het omwille van de hoge sol die plotsklaps aan mijnkeel ontsnapte toen ik dacht dat er een eng beest in mijn haar was geland toen ik met mijn maatjes kniediep in het ijskoude riviertje stond dat we zeker een kilometer hebben gevolgd over takken, rotsen, stenen?

Was het omdat ik een week voor het hondje van onze vriendjes mocht zorgen in onze gîte en in slaap viel in de zetel met het beestje zacht snurkend bovenop mijn borst?

Was het omdat we merkten dat de wei waar we door moesten lopen al bewoond was en we niet wisten of de bewoners vaarzen waren of branievolle jonge stieren?

Was het omdat we savonds dicht bij elkaar inslaap vielen onder een smetteloze sterrenhemel in een ongerepte stilte?

Waren het de warme avonden , maatjes ondereen, op een prachtig houten terras met een uniek zicht?

Of was het Arjen die zijn eigen droom herkende in mijn ogen en me een ritje liet maken aan het stuur van zijn witte tractor?

Was het om dit alles te kunnen delen met je geliefde, je maatjes en nieuwe vrienden?

Geen idee…

Maar het was heerlijk. Boer Truus is een blijvertje en zeker nu ze op een tractor gezeten heeft ( een echte)is ze niet meer te houden.

Dank je Mies, Zanna, Kathleen, Kelly, Aditi, Gert, Nadine, Sid, Senna, Arjen en Nancy.
www.morvanrustique.eu