1 september
Bij ons is het nieuwe schooljaar al een beetje gestart. En hoe!! Ik hoop dat je waanzinnig geniet van de top 2000…
Er zijn mama’s en papa’s die na twee jaar en een half intens genieten van de kleine uk voor het eerst met dat kleine ding door de schoolpoort rijden. Boekentasje tien keer nagekeken: ja hoor, de koek, een sapje, een zakdoek, propere onderbroek… het zit er allemaal in. Sommige van de hummeltjes stappen blijgemutst een nieuw hoofdstuk in en anderen klemmen zich als een aapje aan mama of papa en zetten het op een hartverscheurend huilen. En dan zit er niks anders op dan met een dikke keel en natte ogen die kleine armpjes van je nek pellen en gedecideerd de klas weer uitstappen.
Hele horden prinsessen en mini spidermans die gillend de speelplaats optuimelen en taterend de nieuwe klas in stormen, blij dat ze hun speelkameraadjes van vorig jaar weer zien. Of die met slaapoogjes de ouders uitwuiven met wel duizend kushandjes en “nog een knuffel”.
Voor de eerste keer met de fiets naar school!
Voor de eerste keer met de bus mee
Een uniform aan
Een andere school
Een nieuwe richting
Wisselende leerkrachten voor elk vak
Een eigen kot
Een eigen klas…
Ik vond het toch elke keer een beetje een feest: uitzoeken welke boeken ik nodig had, welke schriften , wat voor mappen en schrijfgerief. En dan kwam hét hoogtepunt: naar de winkel om nieuw kaftpapier uit te kiezen, en geurstiftjes en een geodriehoek, en glimmende mappen en kaften. Uren en uren kon ik in zo’n winkel doorbrengen. En eigenlijk heb ik nog steeds een zwak voor een leuke pen of een mooi schrift.
Ik hoop dat je uitgekeken hebt naar deze dag.
En meer dan dat wens ik je de start van een ongelimiteerd mooi en wonderlijk super-jaar.
Heb je een vraag, opmerking of suggestie? klik hier Medialaan 1, 1800 Vilvoorde info@joefm.be
Reacties
beste truus,
ik heb een probleem, en zie het vervolg niet,
het zit namelijk zo, ik heb een goede vriend die ik al enige jaren ken. (nooit echt afgesproken, maar wel wekelijks elkaar tegen komen en tegen elkaar praten)
uiteindelijk zijn we dan toch beginnen afspreken,wekelijks zondag etentje. maar hij nam een vriend mee, en ik een vriendin, prima voor mij.
maar sinds kerst weet die vriendin van mij dat zijn vrienden achter haar lopen, en daardoor zei ze dat ze wat afstand ging houden van zijn vrienden, en is ze met die jongen zelf beginnen smsen. (die ik zo leuk vind.) ik vind dat echt niet tof.ik heb dat ook gezegt,maar ze voelt me niet aan en zegt dan dat ze gewoon vrienden zijn, maar het voelt wel aan alsof ze hem van me afsnoept. het is zover gekomen dat ze nu op restaurant zitten, en ik niet meer mee ga, gewoon omdat als ik hen tegen elkaar bezig zie, begint mijn water al te koken. ze praten nu ook telkens over dingen die mij totaal niet interesseren zoals auto's, koers, veldrijden,... en zei maakt indruk omdat ze er veel vanaf weet. zei zegt dat ze gewoon vriendschap wil. en bedoelt het wel goed met me.
help, wat moet ik nu doen?
is het gewoon jaloezie? ben ik onredelijk? of zit mijn gevoel juist, en is er tussen die twee meer aan het groeien? ze hoort wel tot mijn vaste vriendengreop die ik al tien jaar ken.
groetjes van een gevoelig kreeftje
Hai Truus,
Ik weet niet of ik hier op de juiste plaats ben om je iets neer te schrijven dat me sinds enkele maanden enerzijds zo gelukkig maakt en anderzijds zoveel pijn doet.
Na een echtscheiding in 2000 en 2 misgelopen relaties erna, had ik nooit gedacht nog verliefd te kunnen worden, laat staan me te engageren met iemand voor de rest van mijn leven.
Tot op het ogenblik dat ik met mijn 2 jongens vorig jaar een weekje Egypte boekte om even te ontvluchten van mijn bestaan hier..
Ik leerde er iemand kennen, een Egyptenaar die me een heel bijzonder gevoel gaf. Ik wou vooral niet toegeven aan deze gevoelens (ik had al teveel gehoord en gelezen over vakantieliefdes en charme offensieven ) dus ik keerde terug naar België, zijn gevoelens onbeantwoord. Maar hij bleef in mijn gedachten hangen en ik besloot dan ook, totaal onverwachts, na 3 weken terug te keren. Sindsien, en dat is dus nu meer dan één jaar, zijn we nog steeds samen. Ik reis regelmatig naar hem en ben nu volop bezig met een verblijf te regelen voor hem hier in België. Niet alleen ik maar ook mijn 2 jongens ( 11 en 15) kijken hier erg naar uit!!
Wat is dan de kant die zoveel pijn doet hoor ik je al vragen? Wel nu, sinds mijn familie afweet van die relatie, stellen zij alles in het werk om deze relatie af te breken, mij voor gek te verklaren en mij zelfs uit te sluiten voor familieactiviteiten. Vandaag nog was er familiefeest waar iedereen van de familie was op uitgenodigd, behalve ik. En waarom? Omdat hij "niet-Belg" is? Moslim is? Hun taal niet spreekt? Maar hij houdt van mij Truus. EN hij maakt mij gelukkig? Telt dat dan niet meer? Ik ben er echt kapot van! Ik zal hem er nooit laten voor vallen want wat ik voel voor hem zit zo diep. EN hoe ik ook moeite doe om me in hun plaats te stellen en een beetje tracht te begrijpen....ik vat het niet helemaal. Ik ben 39 ...kan ik even mijn eigen leven leiden?
Ik wou je dit even vertellen en misschien ook vragen of er luisteraars zijn die hetzelfde hebben meegemaakt? Zou fijn zijn om hun ervaringen te delen!
Liefs,
Cleo (patra) xx
hey truus.
mijn ukje gaat nog niet naar school maar kun je dat voorstellen voor volgend jaar?
ze is nu 1jaar en 6maandjes,van baby naar peuter.
het vliegt zo rap voorbij.
en volgend jaar in september ofwel januari 2011
zit ze daar in een klasje vol peutertjes.
huilend aan de schoolpoord staan,dat weet ik al zeker.
dat is het moment waar ik bang van heb,dat ze gaat huilen en dat ik ook in tranen ga uitbarsten.
ach ja.
ik zie haar zo graag.
mag ik een liedje aanvragen?
wou graag nog een liedje van jou horen truus.
maakt ni uit de welke.alvast bedankt
en de groetjes iere uit turnhout
xxx
Hoi Truus
Ik zou graag het liedje van de Pick-nicks met als tietel I'm Alone , voor een koppel uit antwerpen Ivo is taxi-man en zij Arlet let op de zaak , het is een fijn koppel
Groetjes van Urbanus van blankenberge
Nieuwe reactie inzenden