In Nederland beweert de meerderheid van de vrouwen dat ze hun carrière zonder boe of ba aan de kant zouden schuiven voor hun kroost. Denk jij er ook zo over? Laat het me weten!
Ben momenteel 19 maanden in loopbaanonderbreking na de bevalling van ons derde kindje, een dochter na twee zonen die nu al 13 en 11 zijn. Heb bewust gekozen om haar zelf groot te brengen tijdens de eerste twee levensjaren. Maar voel nu toch terug nood aan het contact met mijn collega's en de kinderen waar ik les aan geef. Sta in het lager onderwijs en geef les in het derde leerjaar. Ook al geniet ik enorm van het thuis zijn met ons Leora, de job roept me stilaan terug. Als je je werk graag doet is dat wel normaal, denk ik. En mijn kinderen zullen alvast niet minder onder de aandacht komen. Een goede organisatie en haalbare afspraken tussen kids en partner maken dat prima mogelijk. Ik heb in elk geval nog te veel voldoening van huis en familie maar ook van mijn kindjes in de klas.
2.
veehaj (do, 04/06/2009 - 10:06)
mijn 3 kinderen zijn nu bijna allemaal de deur uit, laatste zit in voorlaatste jaar unief. Buiten een aantal jaren half time werken hebben ik en mijn man steeds een drukke carriere gehad met veel internationale reizen (ikzelf reis nog steeds 1week/maand). Wij hebben er wel steeds een punt van gemaakt om 's morgens en 's avonds met het gezin samen te eten (zelf bereid trouwens) en te praten. We namen ook steeds een lange vakantie in de zomer. De kinderen zijn er vroeg zelfstandig door geworden (de oudste woont nu in Engeland en de tweede geeft les in Nederland) en hebben een hechte band met elkaar; en wees maar zeker dat ze weten waar hun nest is; dit jaar gaan weer allemaal samen op verlof, met onze eerste kleindochter erbij. Het vraagt wat logistiek denkwerk en goede samenwerking tussen de partners maar het lukt echt best wel.
3.
azzuro (wo, 03/06/2009 - 21:51)
het balkon aan het huis van r en j in Verona is er aangebouwd voor de toeristen !!!
4.
azzuro (wo, 03/06/2009 - 21:44)
zoiets hangt toch van je financiele situatie af !!!
als je met 2 moet werken om alles te betalen heb je toch geen keuze !!!
5.
cd_BE (wo, 03/06/2009 - 20:36)
Als je een carrière niet kan combineren met een kroost en je kiest voor je kroost ben je goed bezig.
Toen ik klein was heeft mijn moeder dat ook gedaan. Als het school gedaan was was ze altijd thuis om mee te helpen met het huiswerk. En hadden we altijd al de tijd van de wereld om eten te maken. Ik zeg het misschien niet genoeg, maar ik ben haar daar toch heel dankbaar voor.
Ik ken er veel die hun ouders niet echt kennen omdat ze altijd werken en als ze thuis zijn moet je ze het best gerust laten. Die kregen enkel van die micro maaltijden.
Het zijn tenslotte je kinderen die later je rusthuis uitkiezen. :) Dus je kan ze beter vertroetelen als ze klein zijn.
CheerS
Christophe
6.
kiki45 (wo, 03/06/2009 - 20:34)
tis ne moeilijke vandaag tess, die poll! goh ik weet het niet... ik ben nu wel juist van job veranderd omdat ik altijd wisselende shiften had en dat niet meer kon combineren met mijn huishouden.
Reacties
Ben momenteel 19 maanden in loopbaanonderbreking na de bevalling van ons derde kindje, een dochter na twee zonen die nu al 13 en 11 zijn. Heb bewust gekozen om haar zelf groot te brengen tijdens de eerste twee levensjaren. Maar voel nu toch terug nood aan het contact met mijn collega's en de kinderen waar ik les aan geef. Sta in het lager onderwijs en geef les in het derde leerjaar. Ook al geniet ik enorm van het thuis zijn met ons Leora, de job roept me stilaan terug. Als je je werk graag doet is dat wel normaal, denk ik. En mijn kinderen zullen alvast niet minder onder de aandacht komen. Een goede organisatie en haalbare afspraken tussen kids en partner maken dat prima mogelijk. Ik heb in elk geval nog te veel voldoening van huis en familie maar ook van mijn kindjes in de klas.
mijn 3 kinderen zijn nu bijna allemaal de deur uit, laatste zit in voorlaatste jaar unief. Buiten een aantal jaren half time werken hebben ik en mijn man steeds een drukke carriere gehad met veel internationale reizen (ikzelf reis nog steeds 1week/maand). Wij hebben er wel steeds een punt van gemaakt om 's morgens en 's avonds met het gezin samen te eten (zelf bereid trouwens) en te praten. We namen ook steeds een lange vakantie in de zomer. De kinderen zijn er vroeg zelfstandig door geworden (de oudste woont nu in Engeland en de tweede geeft les in Nederland) en hebben een hechte band met elkaar; en wees maar zeker dat ze weten waar hun nest is; dit jaar gaan weer allemaal samen op verlof, met onze eerste kleindochter erbij. Het vraagt wat logistiek denkwerk en goede samenwerking tussen de partners maar het lukt echt best wel.
het balkon aan het huis van r en j in Verona is er aangebouwd voor de toeristen !!!
zoiets hangt toch van je financiele situatie af !!!
als je met 2 moet werken om alles te betalen heb je toch geen keuze !!!
Als je een carrière niet kan combineren met een kroost en je kiest voor je kroost ben je goed bezig.
Toen ik klein was heeft mijn moeder dat ook gedaan. Als het school gedaan was was ze altijd thuis om mee te helpen met het huiswerk. En hadden we altijd al de tijd van de wereld om eten te maken. Ik zeg het misschien niet genoeg, maar ik ben haar daar toch heel dankbaar voor.
Ik ken er veel die hun ouders niet echt kennen omdat ze altijd werken en als ze thuis zijn moet je ze het best gerust laten. Die kregen enkel van die micro maaltijden.
Het zijn tenslotte je kinderen die later je rusthuis uitkiezen. :) Dus je kan ze beter vertroetelen als ze klein zijn.
CheerS
Christophe
tis ne moeilijke vandaag tess, die poll! goh ik weet het niet... ik ben nu wel juist van job veranderd omdat ik altijd wisselende shiften had en dat niet meer kon combineren met mijn huishouden.
Nieuwe reactie inzenden